۱۳ تیر توی خانه ریاضیات یه گردهمایی است که من توش صحبت میکنم راجع به:

تشیع تسنن و اسلام از دیدگاه ریاضیات

بازدید برای عموم آزاد است و فکر میکنم بحث جالب باشه

منتظرتان هستم

لطفا متن بالا را بار دیگر مطالعه فرمایید

از امروز تلفن دوستان رو هم بر نمیدارم حوصله ی درد سر رو هم اصلا ندادم

تمام نظرات با اسم من تکذیب میشود

"من اگر در اینجا از خودم خواهم گفت به این دلیل است که می خواهم خاطره ای را بگویم. خاطره ای که خود به خود به خود من به عنوان طبقه ای در دنیا در جامعه ام در شهرم و در ناریخم مربووط است... "

سپس از بازدیدشون از خرابه های تمدن دنیا حرف میزنن و به مصر میرسن
اهرام ثلاثه
پس از کمی توضیح دکتر میگن در کنار اهرام مصر چند تا تکه سنگ میبینن که گویا گورستان برده هایی بوده که اهرام را ساختن

ایشون در کناری میشینن و با یکی از اون برده ها صحبت میکنن و اون برده رو برادر خطاب میکنن چون به نظر دکتر دارای سرنوشت یکسانند

این اثر بسیار زیباست
بقیشو خودتون بخونید

به نام خدا

..... دریغا تو رفتی

هراسی ندارم

مهم نیست ای دوست

خدا دست های

تو را منتشر کرد

(قسمتی از شعرسلمان هراتی در باره ی دکتر شریعتی)

حوصله ی نگارش متن ادبی ندارم. ساده مینویسم ساده بخون. چند روز ديگه درگذشت شریعتیه. دکتر علی شریعتی اولين كسي كه ادبيات را در خدمت ديانت قرار داد. اولين روشن فكري كه دم از دينداري و ديانت و تشيع ميزد. اولين آدم كت و شلواري كه دم از دين ميزد و مردمو توي سخنراني حسين وارث آدم زار زار گريوند. مردي كه مقلد امام بودن رو افتخار خودش ميدونست. كسي كه خودش رو رميد مطهري ميدونست. كسي كه تا آثارشو نخوني نميفهميش. خیلی حرفا راجع بهش میزنن. یه عده ازش یه بت ساختن و این بتو میپرستن. و یه عده هم ازش یه آدم کافر مشرک و سایشو با تیر میزنن. از دیدگاه خود این یارو(دکتر علی شریعتی) یک انسان یا یک مکتبو با دو روش میشه شناخت(ایشون این مثالو توی یکی از سخنرانیها برای شناختن تشیع و اثبات برحق بودنش میگن):

۱-بری آثار جامونده از این شخصیت یا مکتبو بخونی

۲-بری تاثیری رو که رو جامعه و تاریخ گذاشته مطالعه کنی

این کارو خواهشا برای خود دکتر انجام بدید

مخصوصا دوستانی که تو تابستون اوقات فراغت بيشتري دارن

خواهش میکنم سخنرانیهاشو دانلود کنید و به جای گوش دادن موسیقی یه کمی فقط یه کمی از حرفاشو گوش کنید

به قدری قشنگ حرف میزنه که بعضی وقتا که توی خیابون دارم با ام پی فرم سخنرانیاشو گوش میدم ناخوآگاه شروع میکنم به دست زدن و مردم فک میکنن دیوونم

دانود سخنرانیهای دکتر تو اینترنت ریخته کافیه سرچ کنی درضمن تو پیوندای خودم هم هست 

سخنرانیهای زیری نسبت به بقيه ي آثار دكتر خیلی توپ ترن :

اول از همه "پدر مادر ما متهمیم" اگه اینو گوش نکردی كل عمرت بر فناست

۱-فاطمه فاطمه است(محشره)

۲-حسین وارث آدم (همه ي آخونداي دنيا بشينن زور بزنن به اين قشنگي نميتونن راجع به امام حسين حرف بزنن)

۳-شیعه ی علوی و شیعه ی صفوی(زندگي و طرز تفكر منو از اين رو به اون رو كرد)

۴-علی تنهاست(خیلی توپه البته بايد توجه داشت كه اين اثر و بقيه ي آثار دكتر مال قبل انقلابه)

۵-آری این چنین بود برادر(آقایون و خانومایی که این سخنرانیو گوش ندادن نصف عمرشون بر فناست از لحاظ ادبي ردخور نداره اديبان و اونايي كه باده ي ادب ميكشن حتما اين اثرو مطالعه كنن يا گوش بدن)

۶-وظيفه ي زن مسلمان(يه چيزي تو همين مايه ها!!!! خانوما حتما بخونن این یارو روشنفکره آخوند نیست)

7-............

یه خاطره از استاد:

در يكي از روزهايي كه علي(دكتر علي شريعتي) در سلول انفرادي ساواك بود او را از سلولش بيرون آوردند و كشان كشان به طرف اتاق بازجويي بردند. وقتي در اتاق باز شد چشم علي به صورت يكي از شاگردانش افتاد. او را سخت شكنجه كرده بودند. صورتش كبود و چشمانش گود افتاده بود. پيراهنش از شلاق ماموران چاك چاك شده بود و بدنش از درد مي سوخت. يكي از ماموران ساواك رو به جوان دانشجو كرد و با خشونت گفت: آن كس كه تو را به اين روز انداخته و باعث بدبختي تو شده اين مرد است به صورتش تف بينداز. جوان به زحمت چشمهايش را گشود و به صورت علي نگاه كرد. بعد با پاهاي لرزان چند قدم جلو آمد. ناگهان در مقابل چشمهاي از تعجب گردشده ي ماموران خود را در آغوش علي انداخت و صورتش را بوسيد. بغض گلوي علي را فشرد و چشمانش پر از اشك شد.

چند وقت پش خواب دكتر رو ديدم. رفته بودم توي يه كتابخونه ي بزرگ تا درباره ي اسلام كتاب بخونم. يهو صداش اومد. اون صداي دلنشيني كه هميشه توي حسينيه ي ارشاد مي پيچيد و مردمو متحول مكرد. با همون لحن هميشگيش گفت: شما مردم همه جور كتابي ميخونيد غير از قرآن. اين قرآن بين شما مسلمونها هم غريبه.(اين عين حرف دكتر نيست مضمون حرف دكتره)

و من مثل آدماي دست پاچه گفتم بله دكتر همين الآن ميريم قرآن ميخونيم. از كتابخونه اومدم بيرون. گوشه ي حياط كنار كتابخونه يه كتاب بود تك و تنها روي رحل باز شده بود و ازش يه نور سبزي ميرفت به آسمون. تا اومدم بخونمش از خواب بيدار شدم.

دكتر شريعتي الان هم زندست و روحش ما رو ميبينه

براي شادي روحش صلوات

درضمن اين يكي هم از حرفاي دكتر شريعتيه:

به آن که اعتراض می کند که چرا دانشجویان دست می زنند و صلوات نمی فرستند می گویم: صلوات نفرستادن جوانان گناه توست. چرا که خود می دانی صلوات را به چه صوتی در آورده ای و برایش چه مصارفی درست کرده ای!! یکی این که تا شخصیت گنده ای وارد مجلس شده صلوات فرستاده ای . مصرف دیگرش حرکت تابوت و جنازه است در میان زندگان، مصارف دیگرش هو کردن یک سخنران پايين کشیدن یک منبری و مسخره کردن کسی. این ها مصارفی ست که تو برای صلوات ساخته اي. تو هرگز به دست بوسيدن اعتراض نكردي حالا به دست زدن اعتاض ميكني؟

متن شبهه

1ـ شیعیان که از طریق امام حسن عسکری منتظر تولد مهدی بودند ناگهان با وفات ایشان شوکه شدند و امامت را در خطر دیدند؛ لذا بیش از بیست فرقۀ شیعی پس از این رحلت به وجود آمد. گروهی گفتند:

شهید مبارز زنده یاد دکتر علی شريعتی

با توجه به اینكه مدت مدیدی است وب لاگ مسجد و كلیسا دچار فیلترینگ گردیده و مشكل آن تا كنون بر طرف نشده است، دوستان عزیز می توانند، مطالب وبلاگ را از آدرس های زیر نیز مشاهده فرمایند.

وبلاگ گفتگوهای مسلمانان و مسیحیان :www.islam-masih.blogfa.com

وبلاگ مسجد و كلیسا: www.kelisavamasjed.parsiblog.com

وبلاگ مسجد و كلیسا: www.masjed-kelisa.blogfa.com

آنگاه كه روح مشتاق آماده عروج الهى خود میشود وبناى پیاده شدن از مركب جسم خاكى را دارد، چشمان حقیقت بین او باز میشود وحقایق ناپیدا به چشم سر را مشاهده میكند، در این حال كه زمان تنگ میشود وحركت شدت میابد شهید قلم بر میدارد تا چند خطى را بعنوان نشانه راهى كه آغاز كرده براى آنان كه بدنبال مى آیند بنویسد،كلام ماندگار، همان نشانه است تا ما راه را بشناسیم ودر آن قدم گذارده و ادامه دهیم. كلام ماندگار یا همان وصیت نامه، در حقیقت عصاره همه آن چیزهایى است كه در نگاه شهید حقیقتند واهمیت دارند، واعلام آن است كه او براى رسیدن به چه حقیقتى قدم در این راه نهاده ، پس كلام ماندگار راه وشمه ایى از بسیار است كه مهم تر از آن درنگاه شهید یافت نمى شود

باید ای دل اندكی بهتر شویم                         یا نه! اصلاً آدمی دیگر شویم
از همین امروز هنگام نماز                             با خدا قدری صمیمتر شویم
سوء ظن در خوبی گل‌ها بد است                   یادمان باشد كه خوش باور شویم
مثل رؤیای درخت و روح گل                            زیر احساسات باران تر شویم
با همه افسردگی امّیدوار                              آتش در زیر خاكستر شویم
زیر دست و پای داغ آفتاب                             مثل خواب لاله‌ای پرپر شویم

سر باز نماز

در یكى از روستاهاى فیروزكوه ، جلسه بزرگداشت شهدا برپا بود و شهید امیر سپهبد صیاد شیرازى به عنوان سخنران دعوت شده بود. پس از مداحى و چند برنامه مرسوم دیگر از شهید صیاد خواستند سخنرانى بكند. ایشان پشت تریبون قرار گرفت و پس از شروع به صحبت با نام خداوند تبارك و تعالى و درود و صلوات بر پیامبر و آلش (علیهم السّلام) فرمود: روزى جلسه مهمى در مورد جنگ خدمت حضرت امام بودیم ، وقت نماز شد ، امام وضو گرفت و به نماز ایستاد و ما هم به تبع امام فهمیدیم وقت نماز است و نماز بر همه چیز ترجیح دارد. بعد شهید صیاد شیرازى با اشاره به وقت نماز به حضار فرمود: الان هم وقت نماز هست اگر خواستید بعد از نماز براى شما سخنرانى مى كنم. صحبت را تمام كرد و صفهاى نماز تشكیل شد و همانجا در اول وقت نماز جماعت برپا شد

برداشت آزاد!!!!

پروفسور مقابل کلاس فلسفه خود ايستاد و چند شيء رو روي ميز گذاشت. وقتي کلاس شروع شد، بدون هيچ کلمه اي، يک شيشه بسيار بزرگ سس مايونز رو برداشت و شروع به پر کردن آن با چند توپ گلف کرد.

بعد از شاگردان خود پرسيد که آيا اين ظرف پر است؟

و همه موافقت کردند.

سپس پروفسور ظرفي از سنگريزه برداشت و آنها رو به داخل شيشه ريخت و شيشه رو به آرامي تکان داد. سنگريزه ها در بين مناطق باز بين توپهاي گلف قرار گرفتند؛ و سپس دوباره از دانشجويان پرسيد که آيا ظرف پر است؟ و باز همگي موافقت کردند.

بعد دوباره پروفسور ظرفي از ماسه را برداشت و داخل شيشه ريخت؛ و خوب البته، ماسه ها همه جاهاي خالي رو پر کردند. او يکبار ديگر از پرسيد که آيا ظرف پر است و دانشجويان يکصدا گفتند: "بله".

بعد پروفسور دو فنجان پر از قهوه از زير ميز برداشت و روي همه محتويات داخل شيشه خالي کرد. "در حقيقت دارم جاهاي خالي بين ماسه ها رو پر مي کنم!" همه دانجويان خنديدند.

در حالي که صداي خنده فرو مي نشست، پروفسور گفت: " حالا من مي خوام که متوجه اين مطلب بشين که اين شيشه نمايي از زندگي شماست، توپهاي گلف مهمترين چيزها در زندگي شما هستند – خدايتان، خانواده تان، فرزندانتان، سلامتيتان، دوستانتان و مهمترين علايقتان- چيزهايي که اگر همه چيزهاي ديگر از بين بروند ولي اينها بمانند، باز زندگيتان پاي برجا خواهد بود.

سنگريزه ها ساير چيزهاي قابل اهميت هستند مثل کارتان، خانه تان و ماشنتان. ماسه ها هم ساير چيزها هستند- مسايل خيلي ساده."

پروفسور ادامه داد: "اگر اول ماسه ها رو در ظرف قرار بديد، ديگر جايي براي سنگريزه ها و توپهاي گلف باقي نمي مونه، درست عين زندگيتان. اگر شما همه زمان و انرژيتان رو روي چيزهاي ساده و پيش پاافتاده صرف کنين، ديگر جايي و زماني براي مسايلي که برايتان اهميت داره باقي نمي مونه. به چيزهايي که براي شاد بودنتان اهميت داره توجه زيادي کنين، با فرزندانتان بازي کنين، زماني رو براي چک آپ پزشکي بذارين. با دوستان و اطرافيانتان به بيرون برويد و با اونها خوش بگذرونين.

هميشه زمان براي تميز کردن خانه و تعمير خرابيها هست. هميشه در دسترس باشين.

اول مواظب توپهاي گلف باشين، چيزهايي که واقعاً برايتان اهميت دارند، موارد داراي اهميت رو مشخص کنين. بقيه چيزها همون ماسه ها هستند."

يکي از دانشجويان دستش را بلند کرد و پرسيد: پس دو فنجان قهوه چه معني داشتند؟

پروفسور لبخند زد و گفت: " خوشحالم که پرسيدي. اين فقط براي اين بود که به شما نشون بدم که مهم نيست که زندگيتان چقدر شلوغ و پر مشغله ست، هميشه در اون جايي براي دو فنجان قهوه براي صرف با يک دوست هست! "

در يونان باستان، سقراط به دانش زيادش مشهور بود و احترامي والا داشت. روزي يكي از آشنايانش، فيلسوف بزرگ را ديد و گفت:

"سقراط، آيا مي‌داني من چه چيزي درباره‌ي دوستت شنيدم؟"

سقراط جواب داد: "يك لحظه صبر كن، قبل از اين‌كه چيزي به من بگويي، مايلم كه از يك آزمون كوچك بگذري. اين آزمون، پالايش سه‌گانه نام دارد.  

آشناي سقراط: "پالايش سه‌گانه؟"

سقراط: "درست است، قبل از اين‌كه درباره‌ي دوستم حرفي بزني، خوب است كه چند لحظه وقت صرف كنيم و ببينيم كه چه مي‌خواهي بگويي. اولين مرحله، پالايش حقيقت است. آيا تو كاملا مطمئن هستي كه آن‌چه كه درباره‌ي دوستم مي‌خواهي به من بگويي حقيقت است؟"

آشناي سقراط: "نه، در واقع من فقط آن را شنيده‌ام و..."

سقراط: "بسيار خوب، پس تو واقعا نمي‌داني كه آن حقيقت دارد يا خير. حالا بيا از مرحله دوم بگذر، مرحله‌ي پالايش خوبي. آيا آن‌چه كه درباره‌ي دوستم مي‌خواهي به من بگويي، چيز خوبي است؟"

آشناي سقراط: "نه، برعكس..."

سقراط: " پس تو مي‌خواهي چيز بدي را درباره او بگويي، اما مطمئن هم نيستي كه حقيقت داشته باشد. با اين وجود ممكن است كه تو از آزمون عبور كني، زيرا هنوز يك سوال ديگر باقي مانده است: مرحله‌ي پالايش سودمندي. آيا آن‌چه كه درباره‌ي دوستم مي‌خواهي به من بگويي، براي من سودمند است؟"

آشناي سقراط: " نه، نه حقيقتا."

سقراط نتيجه‌گيري كرد: "بسيار خوب، اگر آن‌چه كه مي‌خواهي بگويي، نه حقيقت است، نه خوب است و نه سودمند، چرا اصلا مي‌خواهي به من بگويي؟"

اين‌چنين است كه سقراط فيلسوف بزرگي بود و به چنان مقام والايي رسيده بود .

داستاني که در زير نقل مي‌شود، مربوط به دانشجويان
ايراني است که دوران سلطنت «احمدشاه قاجار» براي تحصيل
به آلمان رفته بودند و آقاي «دکتر جلال گنجي» فرزند
مرحوم «سالار معتمد گنجي نيشابوري» براي نگارنده نقل
کرد:

«ما هشت دانشجوي ايراني بوديم که در آلمان در عهد «احمد
شاه» تحصيل مي‌کرديم. روزي رئيس دانشگاه به ما اعلام
نمود که همه دانشجويان خارجي بايد از مقابل
امپراطور آلمان رژه بروند و سرود ملي کشور خودشان را
بخوانند. ما بهانه آوريم که عده‌مان کم است. گفت:
اهميت ندارد. از برخي کشورها فقط يک دانشجو در اينجا
تحصيل مي‌کند و همان يک نفر، پرچم کشور خود را حمل خواهد
کرد، و سرود ملي خود را خواهد خواند.

چاره‌اي نداشتيم. همه ايراني‌ها دور هم جمع شديم و
گفتيم ما که سرود ملي نداريم، و اگر هم داريم، ما به‌ياد
نداريم. پس چه بايد کرد؟ وقت هم نيست که از نيشابور و از
پدرمان بپرسيم. به راستي عزا گرفته بوديم که مشکل را
چگونه حل کنيم. يکي از دوستان گفت: اينها که فارسي
نمي‌دانند. چطور است شعر و آهنگي را سر هم بکنيم و
بخوانيم و بگوئيم همين سرود ملي ما است. کسي نيست که
سرود ملي ما را بداند و اعتراض کند.

اشعار مختلفي که از سعدي و حافظ مي‌دانستيم، با هم تبادل
کرديم. اما اين شعرها آهنگين نبود و نمي‌شد به‌صورت سرود
خواند. بالاخره من [دکتر گنجي] گفتم: بچه‌ها، عمو
سبزي‌فروش را همه بلديد؟. گفتند: آري. گفتم: هم آهنگين
است، و هم ساده و کوتاه. بچه‌ها گفتند: آخر عمو
سبزي‌فروش که سرود نمي‌شود. گفتم: بچه‌ها گوش کنيد! و
خودم با صداي بلند و خيلي جدي شروع به خواندن کردم: «عمو
سبزي‌فروش . . . بله. سبزي کم‌فروش . . . بله. سبزي خوب
داري؟ . . . بله.» فرياد شادي از بچه‌ها برخاست و شروع
به تمرين نموديم. بيشتر تکيه شعر روي کلمه
«بله» بود که همه با صداي بم و زير مي‌خوانديم.
همه شعر را نمي‌دانستيم. با توافق هم‌ديگر، «سرود
ملي» به اين‌صورت تدوين شد:

عمو سبزي‌فروش! . . . بله.
سبزي کم‌فروش! . . . . بله.
سبزي خوب داري؟ . .  بله.
خيلي خوب داري؟ . . . بله.
عمو سبزي‌فروش! . . . بله.
سيب کالک داري؟ . . . بله.
زال‌زالک داري؟ . . . . .  بله.
سبزيت باريکه؟ . . . . . بله.
شبهات تاريکه؟ . . . . . بله.
عمو سبزي‌فروش! . . . بله.

اين را چند بار تمرين کرديم. روز رژه، با يونيفورم
يک‌شکل و يک‌رنگ از مقابل امپراطور آلمان، «عمو
سبزي‌فروش» خوانان رژه رفتيم. پشت سر ما دانشجويان
ايرلندي در حرکت بودند. از «بله» گفتن ما به هيجان آمدند
و «بله» را با ما همصدا شدند، به‌طوري که صداي «بله» در
استاديوم طنين‌انداز شد و امپراطور هم به ما ابراز تفقد
فرمودند و داستان به‌خير گذشت.»

نه تنها پیرهن از چین بیاریم
که اقلامی خفن از چین بیاریم

برای رفع مشکل از جوانان
در این فکریم زن از چین بیاریم!

کفن پوشان راه محو فقریم
ولی باید کفن از چین بیاریم

دکانها مملو از پوشاک چینی است
از این پس رختکن از چین بیاریم

اگر آن چیز نیکو را لولو بُرد
نکن شیون لَبَن از چین بیاریم

چراغ مه شکن وقتی نداریم
چراغ مه شکن از چین بیاریم!

هزار و صد تومن لازم اگر شد
هزار و صد تومن از چین بیاریم!

ولی، شاید، اگر، داریم، اما
یقینا، واقعا از چین بیاریم

گلاب قمصر کاشان گران است
بیا مُشک خُتن از چین بیاریم

به هر صورت به سود ماست کلا
اگر حتی لجن از چین بیاریم

به جای رستم دستان و سهراب
اساطیر کهن از چین بیاریم

برای شاعران الفاظ کمیاب
جُعَل، حِربا، زغن از چین بیاریم

پر طاووس در دنیا گران است
دماغ کرگدن از چین بیاریم

اگر با زلزله تهران فرو ریخت
دوباره یک پکن از چین بیاریم

دموکراسی فراوان اولا هست
نباشد ثانیا از چین بیاریم

و آزادی که اصلا مشکلی نیست
ترن پشت ترن از چین بیاریم

دهنها خسته شد از نطقهامان
یدک باید، دهن از چین بیاریم